کفش مناسب تنیس

ویژگی های کفش مناسب تنیس

کفش های مخصوص تنیس با طراحی خاص در قسمت کف برای ایجاد بیشترین سطح اصطکاک با زمین و برقراری تعادل بازیکن در حرکات تند و ایست و حرکت های ناگهانی ، شرایط مناسب برای بازیکن را در زمین های مختلف تنیس مانند هارد کورت یا زمین های خاکی و چمن ایجاد میکند. همچنین آیتم های دیگری چون بدنه بسیار بادوام از دیگر ویژگی های این کفش ها محسوب می شود تا در مقابل فشار های ناشی از استارت های ناگهانی و ساییدگی و خم شدگی ها مقاومت بالایی نشان دهد. سیستم های جریان ها و کفی های طراحی شده بر پایه علم روز و دیگر آیتم های مشابه نیز هر روز بر کارایی این کفش ها می افزاید.

ویژگی کفش های تنیس اختصاصی برای هر زمین

زمین‌های تنیس هارد کورت : زمین‌های هارد کورت روی کفش های تنیس اثر متقابل دارند به همین علت در طراحی آن ها عدم ساییدگی در اولویت گزینه ها قرار گرفته است. ساختار آن‌ها به شکلی است که جذب شوک‌های حرکتی و برخورد های نرم را در اولویت قرار می‌دهد تا راحتی شما را در این سطوح تأمین کند.

زمین‌های  تنیس خاکی : زمین‌های خاکی بسیار نرم‌تر هستند و این یعنی کفش‌هایی با ساختار متفاوت. کفش‌های تنیس زمین‌های خاکی از رویه‌های مرکب، با الگوی خاصی که با رس مسدود و کند نمی‌شوند طراحی گشته، حالت ایده آلی برای لیز خوردن تأمین می‌کند و وزن سبک آن که اجازه سرعت بالا و افزایش قدرت مانور را امکان پذیر میکند.

زمین‌های تنیس چمن: مثل کفش‌های زمین‌های خاکی یک الگوی برآمده منحصربه‌ فرد دارد که حرکات شما را بر روی چمنِ لیز بهبود می‌دهد. رویه این کفش‌ها از شبکه‌های ترکیبی ساخته‌شده است.

کفش های جنرال ( برای تمام زمین‌ها ) : امروزه بیشتر برندها، کفش‌های تنیس مناسب همه زمین‌ها را عرضه می‌کنند که قابل‌استفاده در هر سه نوع زمین هستند. اگر به دنبال کفش تخصصی برای تورنومنت حرفه ای در یک زمینِ به‌خصوص نیستید، این کفش‌های چندمنظوره بهترین انتخاب برای شما می باشند.

در زیر نحوه انتخاب سایز درست کفش تنیس را متناسب با پای شما توضیح میدهیم :

در مرحله اول مطابق شکل زیر پای خود را روی کاغذ سفیدی قرار دهید و خطی به موازات نوک شست پا و همچنین پاشنه پا بکشید

در مرحله بعد مطابق شکل زیر فاصله محل قرار گیری نوک شست پا تا انتهای پاشنه را با خط کش دقیقا اندازه گیری و ثبت کنید.

آیا با کفش رانینگ می‌توان تنیس بازی کرد؟

این پرسشی است که خیلی از بازیکنان تازه‌کار آن را می‌پرسند و پاسخ کوتاه به آن منفی است. کفش‌های رانینگ معمولا بسیار سبک هستند و برای حرکت رو به جلو طراحی شده‌اند. اما در تنیس بازیکن در جهات مختلف حرکت می‌کند و به همین جهت کفش‌های تنیس به گونه‌ای طراحی می‌شوند تا در برابر حرکات جانبی مقاوم باشند و از پا هنگام تغییر جهت دادن و حرکت به طرفین محافظت کنند. کفش‌های تنیس در عین اینکه از مقاومت بالایی برخوردار هستند باید سبک نیز باشند تا به بازیکن اجازه حرکت آزادانه و سریع را در زمین بدهند.

ساختار کفش ورزشی مناسب

برای رعایت سه فاکتور مهم درحرکت باید توجه زیادی به پا داشته باشیم و برای رسیدن به این هدف باید کفش مناسبی را انتخاب کنیم.یک کفش ورزشی مناسب دارای آناتومی خاص خود بوده که قسمت های مهم آن شامل محل شست پا، پشت پاشنه، داخل کفی، وسط کفی، خارج کفی، گردنی مچ پا و زائده پاشنه است.

 چند نکته برای انتخاب کفش مناسب ورزشی

کفش باید اندازه پا باشد نه اینکه صرفاً زیبا باشد.

در هنگام خرید هر دو لنگه کفش را امتحان کنید.

وقتی کفش را پوشیدید بایستید و مطمئن شوید که در پنجه پا سه تا ۱۲میلیمتر از انگشت شصت پا فضای خالی وجود دارد.

هرگز کفش تنگ به امید اینکه جا باز می کند نخرید.

کفشی بخرید که برای ورزش مورد نظر طراحی شده باشد.

اگر پای شما به چرم روی کفش فشار می آورد به طوری که سبب بیرون زدگی از کفش می شود آنرا کنار بگذارید.

کفشی بخرید که به اندازه کافی حرکت را کنترل کند.

افراد با قوس کف پای زیاد از کفش هایی استفاده کنند که انعطاف پذیری بالایی داشته باشد و از پوشیدن کفش هایی که پا را محدود می کند خودداری کنند.

افراد دارای کف پای صاف باید کفش دارای لایه میانی بسیار سفت برای کنترل حرکت و کاهش میزان چرخش داخلی بپوشند.

افرادی که دارای قوس کف پای طبیعی هستند باید کفش هایی بپوشند که برآمدگی مختصر دارد.

کف کفش

شاید به توان به جرائت گفت که مهمترین بخش یک کفش برای یک دونده کف آن می باشد.  کف کفش باید دارای خصوصیاتی باشد که شامل موارد ذیل می شود

الف: کف باید دارای قوس هایی مطابق با قوس های طبیعی پا باشد به طوری که در زمان تحمل وزن بدن بتواند از قوس هایی پا حمایت کنند پس از انتخاب کفش هایی که داری تخت صاف می باشند به شدت پرهیز نمایید.

ب: کف کفش باید دارای میزان انعطاف کافی باشد تا بتواند در مرحله جدا شدن پا از زمین به میزان کامل خم شود تا سیکل راه رفت یا دویدن به صورت کامل انجام بگیرد انتخاب کفش هایی که دارای انعطاف کافی نمی باشند می تواند باعث خستگی عضلانی در پاها و همچنین درد عضلانی در قسمت کف پا شود.

ج: کفش ها باید دارای نرمی مناسب باشد تا بتوانند از میزان نیرویی که به بدن منتقل می شود جلوگیری کنند. کفش هایی که دارای نرمی بیش از حد می باشند نیز به اندازه کفش هایی که دارای نرمی کمی باشند در خنثی گردن نیروهایی که به بدن منتقل می شوند ناکارآمد می باشند. تحقیقات نشان داده است که میزان مصرف انرژی در هنگام استفاده از  این گونه کفش ها بیشتر می باشد.

د: میزان ارتفاع کف کفش نیز عامل مهمی در انتخاب کفش مناسب می باشد به طوری که ارتفاع کف  در قسمت پاشنه باید حداقل ۲ سانتی متر باشد. انتخاب کفش های با کف که دارای ارتفاع اندکی می باشد سبب بروز دردهایی در ناحیه مچ، زانو، کمر و گاهی سردرد می شود استفاده از این نوع کفش ها همچنان می تواند سبب شکسته شدن گلبول های قرمز خون شود که از علائم آن می توان به قرمز شدن رنگ ادرار اشاره کرد.

رویه کفش

الف: رویه کفش باید از الیاف کتان باشد و در آن حداقل مواد شیمیایی استفاده شود تا از بروز حساسیب ها جلوگیری شود و همچنین به تهویه ها در کفش که یکی از عوامل جلوگیری از بیماریهای قارچی در قسمت پا می باشند کمک شود.

ب: رویه کفش باید دارای منافذی برای عبور هوا باشد استفاده از کفش هایی که دارای رویه هایی با منافذ فراوان می باشند در تهویه کفش برای خنک شدن پا و همچنین جلوگیری از بیماری های قارچی مناسبتر می باشد.

ج: استحکام رویه کفش باید به نحوی باشد که از پیچ خوردگی پا جلوگیری کند و همچنین در برابر فشار های وارده در طی زمان حالت اولیه خود را از دست ندهد.

د: کفش های باید دارای بند باشند. استفاده از کفش هایی که دارای چسبک می باشند به هیچ عنوان در ورزش توصیه نمی شود به علت اینکه چسبک ها نمی توانند نیروهای وارده را در هنگام تغییر جهت ورزشکار، برخورد ها و اتفاقات را بدرستی خنثی کنند و احتمال بروز صدمه به مچ را افزایش می دهند.

پنج اشتباه کلی وجود دارد که معمولا ورزشکاران در انتخاب کفش به آنها دچار می‌شوند:

– استفاده از هر کفشی که در دسترس بود: یکی از بزرگ‌ترین اشتباه‌ها این است که برای رفتن به دو، پیاده روی یا یک ورزش خاص، هر کفشی که از قدیم در اختیار دارید، استفاده کنید. کفش‌های قدیمی ممکن است آن کارایی که شما می‌خواهید را نداشته باشند و برای فعالیت شما نامناسب باشند.

– انتخاب کفش نامناسب برای ورزش انتخابی: شما باید کفشی که مناسب ورزش شماست انتخاب کنید. کفش دو خیلی متفاوت از کفش تنیس یا بسکتبال است.جو پولئو، نویسنده ” آناتومی دویدن ” می‌گوید: کفش‌های دو در قسمت جانبی پایدار نیستند، زیرا به هنگام دویدن پا به صورت افقی حرکت نمی‌کند و شما به سمت جلو حرکت دارید.

کفش‌های دو پایداری لازم را برای دویدن بر روی تردمیل به دوندگان می‌دهد. کفش‌های بسکتبال و تنیس باید در قسمت جانبی و پهلویی پایدار باشند، زیرا شما به طرفین حرکت می‌کنید.حتی کفش‌های پیاده روی نیز متفاوت از کفش‌های دو هستند.

–استفاده از کفش‌ ورزشی در همه مکان‌ها: کفش‌هایی که برای ورزش خاصی هستند نباید برای کار دیگر استفاده شوند. اگر کفش ورزشی برای خرید رفتن یا پیاده روی عادی استفاده شود، زودتر استهلاک پیدا می‌کند. برای خود یک کفش راحت خریداری کنید و کفش ورزشی را تنها برای ورزش استفاده کنید. اگر از ظاهر یک کفش خوشتان می‌آید اما کفش راحتی نیست از آن استفاده نکنید، زیرا به پاهای شما آسیب می‌زند.

–تعویض نکردن به موقع کفش‌ها: اشتباه بزرگ دیگری که افراد مرتکب می‌شوند این است که کفش خود را دیر عوض می‌کنند. زیرا ظاهر آن را دوست دارند. هنگامی که کفش مستهلک شود، استفاده از آن باعث درد در ناحیه زانو ، لگن و کمر می‌شود. دوندگان باید بعد از ۴۸۰ تا ۸۰۰ کیلومتر دویدن باید کفش خود را عوض کنند. یعنی اگر هر روز با کفش خود ورزش کنید باید بعد از شش ماه آن را عوض کنید.

–چک نکردن سایز پا: باید هر سال سایز پای خود را چک کنید. سایز پا با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد. بعضی از افراد باید از کفی‌های طبی استفاده کنند.

–انتخاب کفش با سلیقه شخصی: تا زمانی که کاملا در ورزش خود تخصص پیدا نکرده‌اید، به تنهایی در خرید کفش تصمیم نگیرید. بهتر است به یک فروشگاه ورزش بروید تا از کمک یک متخصص ورزش برای انتخاب کفش استفاده کنید. برای خرید کفش ورزشی فقط طول پا مهم نیست، بلکه عرض پا نیز در نظر گرفته می‌شود.

برای رزرو زمین های تنیس تهران اینجا کلیک کنید.

مشخصات کفش ورزشی خوب

کفش‌های ورزشی با اندازه مناسب بخش ضروری انجام هر تمرین ورزشی است. اما یافتن کفش مناسب می‌تواند یک چالش باشد.متخصصان معتقدند استفاده از کفش های غیراستاندارد حتی بر اعصاب و روان و راندمان کار انسان نیز تاثیر نامطلوبی می گذارد.

از مهمترین اعضایی که ارتباط مستقیم با پا دارد، کمر و ستون فقرات است که بیشترین آسیب را از کفش غیر استاندارد می بیند. همچنین استفاده از این قبیل کفش ها موجب اختلال در راه رفتن و تعادل می شود.در هنگام ورزش کردن نیز استفاده از کفش مخصوص هر رشته ورزشی اهمیت فوق العاده ای دارد چرا که هر ورزش شامل فعالیت ها، تحرکات و شرایط خاص خود است و لازم است از کفش مخصوص آن رشته استفاده شود.

ویژگی‌های عمومی کفش ورزشی

رشته های ورزشی مختلف به کفشهای خاصی نیاز دارند، اما برخی ویژگیهای عمومی در کفش برای همه رشته ها یکسان است. علاوه بر ویژگیهای متداول در کفشهای معمولی که افراد عادی می‌پوشند، کفشهای ورزشی باید ضمن دارا بودن آن ویژگیها،‌ ملحقات خاصی داشته باشند یا در برخی قسمتها عناصر بنیادی و برجسته ای را دارا باشند.

سه  عنصر بنیادی در همه کفش‌های خوب ورزشی عبارتنداز:

*انعطاف پذیری برای تمامی حرکات مختلف پا

* ثبات یا استحکام برای حمایت و حفاظت از چرخش‌های ناگهانی

* لایه گذاری مناسب برای جذب ضربه و راحتی کل پا

سایر قسمت‌های که یک کفش ورزشی باید داشته باشند، عبارتند از:

۱ ـ قسمت جلوی کفش در ناحیه پنجه که فضای کافی را برای حرکت انگشتان فراهم کند .

۲ ـ محافظ مچ پا که از این ناحیه محافظت می کند .

۳ ـ زبانه کفش نرم و بلند که از فشار بند یا الحاقات مربوط به آن جلو گیری می‌کند.

۴ ـ تخت بیرونی یا خارجی کفش که امکان حرکت رو به جلو، کشش و جذب ضربه را داشته باشد.

۵ ـ همچنین کف داخلی کفش باید نرم و دارای قوس مناسب برای پا باشد.

۶ ـ محافظ پاشنه پا که باید پاشنه را محکم و ثابت نگه‌ دارد.

منبع : به قلم خانم دکتر فرشته زارعی در وب سایت هیئت ورزش کارگری استان تهران

مطالب زیر را حتما بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *