درباره ی ورزش بوکس

درباره ی ورزش بوکس

تاریخچه ی بوکس در ایران

سال هایی که صنعت سینمای ایران ترقی کرد، جوانان روی پرده سینما ورزش بوکس را دیده و با خود تمرین می کردند.

چند نفری هم که در آن سال ها به خارج برای تحصیل رفته بودند با این ورزش آشنا شدند .

در سالهای ۱۳۱۴ یک نفر مهندس چکسلواکی موسوم به فایت که مامور ایران در کمپانی اشکودا در تهران  شده بود وارد ایران شد .فایت یکی از قهرمانان معروف سنگین وزن اروپا بود و چندین سال قهرمان اروپا بود و یک بار هم ماکس شملینگ آلمانی را مغلوب کرده بود .چند نفر از علاقه مندان در آن دوران نزد ایشان مشغول به تمرین شدند که آقایان ناطقی (محصل مدرسه نظام ) و استوار زنگنه پور از جمله این افراد بودند.

در همین سال ها در بعضی از شهرهای ایران جوانان با این ورزش آشنا شدند.

برای مثال درمشهد منوچهر مهران و حسین بنایی و چند نفر دیگر، نزد یک نفر آلمانی مهندس برق به تمرین این فن مشغول بودند.

این ورزش در ایران پس از فعالیتی ۳۴ ساله با پیروزی انقلاب دچار وقفه شد این رشته پس از ده سال بار دیگر راه اندازی شد و بدلیل ابهامات ایجاد شده و عدم تفاوتی که در جامعه بین بوکس حرفه ای و آماتور وجود داشت این رشته جایگاه گذشته خود را بدست نیاورد و در این میان مسائل شرعی و برخی اظهارات در این زمینه بر ابهامات افزود و ذهنیتهای منفی نسبت به بوکس ایجاد کرد.

بوکس امروز و دیروز

مانند ورزش مشت زنی امروزی، بوکس در بازیهای المپیک باستان تقریبا بوده است و طوریکه از شواهد و مدارک پیداست، مشت زنی امروزی چیز تازه ای نسبت به مشت زنی آن روزگاران ندارد .

تنها وقتی که قهرمانان امپراتوری رم به این بازی روی آوردند، دستهای خود را با آستینی شبیه به دستکش که روی آن سیمهای محکم فولادین کوفته بودند ،مجهز می کردند و نیز یک نوع دستکش مخصوص دیگر که از چرم های بسیار سختک و محکم تر از سنگ و فولاد برای این کار تهیه کرده بودند، به دست کرده و به مسابقه می پرداختند.

به کار بردن این دستکش های عجیب که به راستی اسلحه ای کشنده بود، باعث می شد در هر مسابقه یکی از دو طرف کشته یا سخت مجروح شود.

در نتیجه مسابقه های مشت زنی به سبک رومی ها منسوخ شد ، اما مشت زنان المپیادهای باستان، دستکش چرمی به دست می کردند و برای از بین نرفتن آن با واکسی از چربی حیوانات آن را واکس می زدند.

اسم حداقل سه تا باشگاهی که بوکس رو آموزش میدن رو نام ببر.
سخته نه؟!
کلیک کن و این با باشگاه ها در سطح تهران و کرج آشنا شو

کیسه بوکس

کیسه بوکس و توپ گلابی هم چیز جدیدی نیستند .

در قرن های پیش از میلاد، مشت زنان در سالن های سرپوشیده تمرین می کردند و از کیسه بوکس های چرمی که آنها را از دانه های نباتی و شن انباشته ساخته بودند،برای تقویت مشت های خود استفاده می بردند .

امروزه بوکسورها هنگام تمرین و مسابقه برای مصون ماندن سر از ضرب دیدگی و محافظت از غضروف گوش ها از شکستگی، از کلاه محافظ استفاده می کنند .این محافظها در دوران المپیک باستان نیز وجود داشته است .در آن زمان حتی از محافظ دندانها هم  استفاده می کردند و فرق آن با محافظ دندان امروزی تنها در جنس آن بوده، بدین صورت که از جنس چرم ساخته می شده است.

با این وجود چند تفاوت اساسی میان بوکس آن دوران و بوکس امروزی دیده می شود .

در آن زمان مسابقات مشت زنی بدون رعایت وزن انجام می گرفت.

مقرراتی برای مسابقه و استراحت مشت زنان وجود نداشت و مسابقه آنقدر ادامه می یافت تا یکی از طرفین ناک اوت شود یا تسلیم شود .

البته در صورتی که هر دو بوکسور نمی توانستند به مبارزه ادامه دهند ،مسابقه پایان می یافت .

البته یونانی ها مقررات غیرعادلانه ای هم داشتند، به عنوان مثال، اگر پس از ساعت ها مبارزه هر دو بوکسور از فزونی خستگی قادر به ادامه مسابقه نبودند، برای تعیین برنده به هر یک از آن دو یک شانس داده می شد تا یک ضربه بدون دفاع به حریف وارد آورد و برای این کار قرعه می کشیدند و تردیدی نبود مشت زنی که قرعه به نامش می افتاد با همان نخستین ضربه، حریفش نقش زمین می شد و مجالی برای جبران نداشت.

این مطلب مرتبط را از دست ندهید : کیک بوکسینگ ترکیبی از سه رشته

مطالب زیر را حتما بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *